...

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

You Are Here: Home» » Είναι... λίγο καλός αυτός ο Πίνο, ε;

Ο Παναγιώτης Γκαραγκάνης γράφει για το θετικότατο ντεμπούτο του Χουάν Πάμπλο Πίνο και το "δίδυμο οργίων" που σχηματίζεται στα άκρα της επίθεσης.

Τρία γκολ σε ένα ημίχρονο, 23 συνολικά τελικές προσπάθειες, δεκατρείς νίκες και σε δεκαέξι παιχνίδια στη Super League και η προέλαση του Ολυμπιακού συνεχίζεται. Πλέον, έχει χαθεί το μέτρημα της βαθμολογικής διαφοράς σε σχέση με τους θεωρητικά μεγάλους αντιπάλους της ομάδας.

Ο Ολυμπιακός ήταν καλός και στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα με τη Βέροια. Και δεν καταλαβαίνω καθόλου τις αποδοκιμασίες με τη λήξη του πρώτου μέρους. Μπορεί να μην είχε ιδιαίτερο ρυθμό στο παιχνίδι του, αλλά έκανε ευκαιρίες, τις οποίες και δεν εκμεταλλεύτηκε. Στο δεύτερο μέρος, αυξήθηκε η ένταση στο παιχνίδι της ομάδας, χάθηκαν ακόμα περισσότερες ευκαιρίες και είδαμε τρία γκολ. Η είσοδος του Χουάν Πάμπλο Πίνο έκανε τη διαφορά για έναν πολύ απλό λόγο: ο κόσμος εξιτάρεται από το απρόβλεπτο. Ο Κολομβιανός πάτησε το χορτάρι στο επίσημο ντεμπούτο του σαν να ήταν χρόνια παίκτης της ομάδας. Άνετος, με στυλ, έπαιξε απλά, έδινε την μπάλα με τη μία και πάνω από όλα έδειχνε σίγουρος για τον εαυτό του. Ξέρει πότε να πασάρει γρήγορα και με τη μία, γνωρίζει πότε πρέπει να κάνει την παραπάνω ντρίμπλα, που αρέσει και στον κόσμο. Είναι... λίγο καλός αυτός ο Πίνο, ε;

Ο 26άχρονος επιθετικός φανέρωσε μέρος των δυνατοτήτων του, παίζοντας με αυτοπεποίθηση. Έδωσε χρώμα στο παιχνίδι του Ολυμπιακού, αναμφίβολα. Έχοντας δει τον ποδοσφαιριστή τόσο στη Μονακό όσο και στη Γαλατασαράι, ήμουν βέβαιος, πως εφόσον καλύψει το χαμένο έδαφος από πλευράς αγωνιστικής ετοιμότητας επειδή είχε μείνει οκτώ-εννέα μήνες εκτός δράσης λόγω τραυματισμού, έχει όλα τα εχέγγυα για να αποτελέσει μία σημαντική προσθήκη. Εννοείται πως από ένα ματς κανένας δεν γίνεται ξαφνικά παίκταράς, αλλά νομίζω πως συμφωνούμε όλοι ότι πρόκειται για έναν ποδοσφαιριστή ποιότητας. Ο καλός παίκτης δείχνει την αξία του με την "πρώτη". Ο μοναδικός ενδοιασμός που έχω είναι ο οξύθυμος χαρακτήρας που επέδειξε στις προηγούμενες ομάδες του, αλλά εδώ έγινε ο Τζεμπούρ "αρνάκι" στον Ολυμπιακό, δεν θα γίνει ο Πίνο; Αστειεύομαι. Ο Κολομβιανός μπορεί να αποδειχθεί μεταγραφικό λαχείο του Γενάρη, όπως ακριβώς ο Ράφικ. Αμφότεροι αποκτήθηκαν ως ελεύθεροι με χαμηλό κόστος, την ίδια ακριβώς εποχή.

Ο Πίνο, λοιπόν, έδωσε δύο ασίστ σε ένα ημίχρονο. Πρώτη σέντρα στο ματς, οκτώ λεπτά μετά την είσοδό του, και "συστημένη" η μπάλα στο κεφάλι του Μήτρογλου για το 1-0. Με το δεξί πόδι από τα αριστερά. Από τα αριστερά προήλθε και το 3-0, αλλά η σέντρα σε αυτό το γκολ έγινε με το αριστερό πόδι. Ο διεθνής παίκτης ξεκίνησε ως αριστερός εξτρέμ, ενώ προς το τέλος έπαιξε λίγο και στα δεξιά. Με την επιστροφή του Αμπντούν από τον τραυματισμό, οι συνειρμοί ερχονται εύκολα στο μυαλό. Ο Πίνο δεξιά και ο Τζαμέλ αριστερά ή το αντίστροφο και ο Ολυμπιακός έχει ένα δίδυμο στις πτέρυγες, που είναι σε θέση να... κάνει όργια εντός αγωνιστικού χώρου. Είναι δύο δημιουργικοί ποδοσφαιριστές με υψηλή τεχνική κατάρτιση, έχουν "μάστερ" στην ντρίμπλα και τη λεγόμενη μπούκα , ενώ μπορούν να προσφέρουν πολλές όμορφες ποδοσφαιρικές στιγμές στον κόσμο.

Στο ποδόσφαιρο του Ζαρντίμ, τα άκρα παίζουν καθοριστικό ρόλο στη μεσοεπιθετική λειτουργία της ομάδας. Και για ένα εξάμηνο, ο Πορτογάλος προπονητής δεν είχε κάποιον παίκτη που να κάνει τη διαφορά στη θέση του εξτρέμ μετά τη μεταγραφή του Μιραλάς στην Έβερτον, το κενό του οποίου δεν αναπληρώθηκε έγκαιρα. Ο Αμπντούν έπρεπε να τα κάνει όλα, καθώς οι Φετφατζίδης και Βλαχοδήμος δεν πείθουν στις προπονήσεις, ενώ ο Μασάντο παίζει αναγκαστικά στα άκρα. Τώρα που υπάρχει ο Πίνο, ο Μασάντο θα αγωνιστεί επιτέλους σε μόνιμη βάση στη φυσική του θέση, στο κέντρο. Ο Πίνο, όπως και ο Μιραλάς, μπορεί να παίξει και στις τρεις θέσεις της επιθέσης. Θεωρητικά, ο Πίνο δεν θα πετύχει τα γκολ του Κέβιν, αλλά μην ξεχνάμε πως ο Βέλγος στον Ολυμπιακό απέκτησε συχνή και σταθερή επαφή με τα αντίπαλα δίχτυα, παίζοντας είτε στην κορυφή είτε στα "φτερά" της επίθεσης. Ο Πίνο θα εναλλάσσεται στις δύο πτέρυγες, καθώς στη θέση του "φουνταριστού" υπάρχουν τρεις παίκτες πρώτης γραμμής.

Καλώς ή κακώς, οι παίκτες κάνουν μάγκα έναν προπονητή. Ό,τι και να σχεδιάσει ένας τεχνικός, όποια και αν είναι η φιλοσοφία του, δεν αγωνίζεται αυτός. Οι ποδοσφαιριστές παίζουν ποδόσφαιρο. Και όταν έχεις έναν εξτρέμ που εμπιστεύεσαι, για ένα ποδόσφαιρο που βασίζεται στο παιχνίδι από τα άκρα, πρέπει να κάνεις του κόσμου τις αλχημείες για να καλύψεις το κενό. Με λυπεί το γεγονός πως ένας άνθρωπος βρίσκεται καθημερινά στο στόχαστρο επειδή ΔΟΥΛΕΥΕΙ. Χωρίς να του αναγνωρίζεται κανένα ελαφρυντικό, αλλά με... 18/24. Βέβαια, είναι ένα γενικότερο φαινόμενο της κοινωνίας, στην οποία ζούμε. Όποιος προσπαθεί, δουλεύει και μοχθεί να βλέπει ανθρώπους να του... σκάβουν το λάκκο. 

Στο πρώτο ημίχρονο η ομάδα παρατάχθηκε χωρίς κλασικό εξτρέμ. Έτσι, η μπάλα έπρεπε αναγκαστικά να περάσει από τον άξονα προς την επίθεση, με αποτέλεσμα οι ερυθρόλευκοι να παίζουν προβλέψιμα πάνω στο χορτάρι. Ευκαιρίες, όμως, έγιναν. Ο Γκρέκο, που ξεκίνησε το ματς ως αριστερός εξτρέμ, αλλά όσο κυλούσε ο χρόνος τόσο παρασυρόταν προς τα μέσα, ήταν ο παίκτης που "θυσιάστηκε" από τα χαφ για να μπει ένας επιθετικός παίκτης (Πίνο) με την έναρξη της επανάληψης. Και είδαμε έναν Ολυμπιακό με ενέργεια, ρυθμό και ένταση στο παιχνίδι του. Δεν μπορώ να καταλάβω τις αποδοκιμασίες στον Μασάντο, ο οποίος ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο, όταν και πέρασε προς τα μέσα και έφυγε από την άκρη, ήταν ανεβασμένος και έβγαλε καλές πάσες στους συμπαίκτες του. Είμαι ξεκάθαρος από την πρώτη στιγμή σε ό,τι αφορά τέτοια ζητήματα: δεν μπορώ να διανοηθώ πώς κάποιοι αποδοκιμάζουν την ερυθρόλευκη. Γιατί όταν αποδοκιμάζεται ένας παίκτης ή ένας προπονητής είναι σαν να αποδοκιμάζεται ολόκληρος ο σύλλογος που εκπροσωπούν, ο Ολυμπιακός. Εκτός, φυσικά, αν κάποιος είναι αδιάφορος, αλλά αδιαφορία στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν βλέπω... Συγχωρέστε με.

Μου προκάλεσε θετική εντύπωση, τέλος, μία κίνηση από τον πάγκο, που για μένα είχε νόημα. Κάλλιστα, αντί του Μήτρογλου στο 78', μπορούσε να αντικατασταθεί ο Τζεμπούρ. Ο Έλληνας επιθετικός πέτυχε γκολ και άνοιξε το δρόμο της νίκης στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης", ενώ ο Αλγερινός έχασε τουλάχιστον τρεις κλασικές ευκαιρίες για να σκοράρει. Ο Ζαρντίμ προτίμησε να κρατήσει μέχρι τέλους τον "τρομοκράτη" (μήπως και έρθει τελικά το γκολ, λέω εγώ), ο οποίος βρήκε δίχτυα από την άσπρη βούλα στο 86'. Στην ψυχολογία ενός παίκτη και ιδιαίτερα ενός επιθετικού, που "τρέφεται" από τα γκολ, όλα παίζουν ρόλο. Και είναι σημαντικό ότι σε αυτό το ματς σκόραραν και οι τρεις κεντρικοί επιθετικοί της ομάδας. Όλοι οι παίκτες πρέπει να είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή τόσο αγωνιστικά όσο και ψυχολογικά.

ΥΓ1: Όλες οι απορίες σας, σχετικά με κάποιους παίκτες που δεν παίζουν, θα λυθούν στην αποκλειστική συνέντευξη του Λεονάρντο Ζαρντίμ στο RedPlanet.gr, η οποία θα δημοσιευτεί την προσεχή Τετάρτη 9 Ιανουαρίου. Πάρτε μία γεύση... Ο Πορτογάλος προπονητής, σε μία κατάθεση ψυχής, στον Κόκκινο Πλανήτη. Έχει πει ενδιαφέροντα πράγματα. Όταν έρθει η ώρα της δημοσίευσης, αυτής της μεγάλης συνέντευξης, θα επεκταθώ περισσότερο.

ΥΓ2: Κάποιοι ανακάλυψαν το ποδόσφαιρο το 2010. Κάποιοι παραπονιούνται, για παράδειγμα, για το χρόνο συμμετοχής του Πάντελιτς τη φετινή σεζόν. Λες και τις προηγούμενες δύο σεζόν ήταν βασικός και αναντικατάστατος. Κάποιων άλλων ο καημός είναι γιατί έχει να βγει κοινή φωτογραφία ο πρόεδρος με τον προπονητή από την παρουσίαση του περασμένου Ιουνίου. Ό,τι να 'ναι, δηλαδή.

πηγή:redplanet.gr

-->
Tags: