...

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

You Are Here: Home» PODOSFAIRO , SLIDER » Με τέτοιους φίλους τι να τους κάνεις τους εχθρούς;


Με τέτοιους φίλους τι να τους κάνεις τους εχθρούς;
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, βάση των κανονισμών, σε μια χώρα ισονομίας και ισοτιμίας όπου επικρατεί η λογική και η άμιλλα και όχι ο φανατικός «αυτισμός», ο παραλογισμός της ισοπέδωσης, της κατάλυσης κάθε έννοιας ανωτερότητας και υπεραξίας,  σε ένα πρωτάθλημα όπου εκλείπει η αλόγιστη, φθονερή προκατάληψη εις βάρος μίας και μοναδικής ομάδας (όλοι εναντίον ενός), κάλλιστα ο Βοσκάκης θα σφύριζε πέναλτι στην προτελευταία φάση του ματς.

Εκεί που ο Γεωργίου πεσμένος στο έδαφος βρίσκει δύο φορές την μπάλα με το χέρι και στην εξέλιξη της φάσης, ο Κυριακίδης κάνει την απόκρουση του αγώνα στην προσπάθεια του Μοντέστο να την σπρώξει στα δίχτυα.

Σκέφτεστε όμως να πήγαινε ο διαιτητής στην άσπρη βούλα, τι κακό, τι χαλασμός θα γινόταν; Μέρες, βδομάδες, μήνες, χρόνια, θα έσκουζαν τα φερέφωνα και τα «πράσινα παπαγαλάκια», κατηγορώντας τους πρωταθλητές για εύνοια και  «προκλητικό σπρώξιμο» και καταγγέλλοντας – κατά τα ειωθότα – «παράγκες», «κόκκινα κατεστημένα» και «στημένα», παραγγέλλοντας σωρεία εισαγγελικών ερευνών μέσα από δήθεν αποκαλύψεις και φανταστικά ευρήματα, με τη μέθοδο της κασετό-λαγνείας στις «προσχηματικές Δίκες».

Πέναλτι στο «90’-φεύγα» στον Ολυμπιακό; Α-π-α-γ-ο-ρ-ε-ύ-ε-τ-α-ι!

Είμαι βέβαιος ότι ο Ρεθυμνιώτης διαιτητής της Λιβαδειάς δείλιασε. Παρά-ζύγισε σε κλάσματα δευτερολέπτου την παράβαση του αμυντικού του Λεβαδειακού και σκεπτόμενος τις… συνέπειες, το άφησε να πάει στην οργή. Κι έτσι, νόμισε ότι «καθάρισε» με τη γκρίνια, τις ανακοινώσεις, τα «αηδιαστικά» πρωτοσέλιδα.

Έλα μου ντε όμως που το ποδόσφαιρο είναι ωραίο γιατί είναι απρόβλεπτο; Στην αμέσως επόμενη φάση η παράβαση ήταν εκτός περιοχής και κατά συνέπεια ο ρέφερι δεν είχε φόβο την «λαϊκή μήνιν». Οπότε αβίαστα και άνετα έδωσε το φάουλ από το οποίο έμελλε να προέλθει η μαγική εκτέλεση του Πίνο και το λυτρωτικό γκολ του Τζεμπούρ που έκρινε την έκβαση του παιχνιδιού.

Πού να φανταζόταν ο Βοσκάκης ότι πάλι τον μπελά του θα έβρισκε! Ότι «ευνόησε τον Ολυμπιακό»! Για το λόγο ότι έπρεπε να… μη δώσει βερεσέ που υπήρχε ενδιάμεσα, στη διάρκεια των πεντάλεπτων καθυστερήσεων που υποδείχθηκαν, η διακοπή, της διακοπής, ω διακοπή και μπάλα δεν παίχθηκε ούτε κατά το μισό διάστημα του extra χρόνου.

Καθώς επίσης, πού να προέβλεπε ο Βοσκάκης ότι θα τον περνούσαν μερικοί, μερικοί, γενεές δεκατέσσερις, που μολονότι δεν παιζόταν ποδόσφαιρο για πάνω από ένα λεπτό ώσπου να χτυπηθεί το φάουλ – επειδή υπήρχε παίκτης στο έδαφος, αλλά και κάποιοι φραστικοί διαπληκτισμοί μεταξύ του Μανιάτη και αντιπάλων του – εκείνος για να τους γίνει αρεστός και να λήξει «Χι» σώνει και καλά ο αγώνας, να επινοούσε το πρωτοφανές: Να στείλει τις ομάδες στα αποδυτήρια, λήγοντας το ματς, χωρίς να εκτελέσει ο Πίνο (σύμφωνα με την άποψη και του «Φαληριώτη» τηλεοπτικού «καθηγητή» ή ακόμα καλύτερα, «Αϊνστάιν διαιτησίας»)!

Θα ήταν παγκόσμια πρωτοτυπία για να χαρούν όλοι αυτοί που κάθε φορά ευελπιστούν σε «γκέλα» του Ολυμπιακού και μετά… πέφτουν σε βαθιά κατάθλιψη!

Δε βαριέστε. Και το φάουλ να μην χτυπιόταν και το πέναλτι που δεν δόθηκε, να… μη δινόταν στον αιώνα τον άπαντα, πάλι «χαϊδέματα» και υποστήριξη του Θρύλου θα ανακάλυπταν οι «ευφάνταστοι τιμωροί» της ιστορίας και υπόληψης τους!

Κάτι θα σκαρφίζονταν. Θα τα ‘βαζαν, ας πούμε,  με… τα δοκάρια του Λεβαδειακού, κατηγορώντας τους βοηθούς διαιτητή, που ελέγχουν τις εστίες, ότι κακώς έδωσαν το «ΟΚ» να αρχίσει ο αγώνας, γιατί με έναν αόρατο, μαγικό τρόπο, έγιναν… πτυσσόμενα για να σταματούν τα σουτ των γηπεδούχων προστατεύοντας τον Μέγιερι!

Ή αν – λέω αν, γιατί με την μορφή και την στατιστική του ματς δεν «παίζει» κάτι τέτοιο – έπαιρναν τη νίκη οι Βοιωτοί, θα ανακάλυπταν… ρουφιάνους, δοσίλογους μέσα στο Λεβαδειακό, που δεν ήταν στο «κόλπο» και χαλάνε τις καλές σχέσεις με τον Ολυμπιακό!

Τότε που λούφαξε ο Γόντικας

Αμφιβάλλετε; Τα βρίσκετε όλα αυτά μεταφορικά; Σαν τρόπους του λέγειν; Για θυμηθείτε πόσες και πόσες ομάδες, πόσες και πόσες ιστορίες συλλόγων, πόσο κόσμο σε όλη την επικράτεια, υποστηρικτή αυτών των ομάδων, έχουν αβασάνιστα και ανερυθρίαστα κολλήσει την ταμπέλα των «δορυφόρων», των «αδελφικών σωματείων», των «παραρτημάτων», των «εξαρτημένων» και των «yes men» από τους «ερυθρόλευκους»;


Πρόχειρα καταγράφω, πλην του Λεβαδειακού που τα είπαμε: Ατρόμητος, Αστέρας Τρίπολης, Πλατανιάς, ΟΦΗ, Πανιώνιος, ΠΑΣ Γιάννινα, Δόξα Δράμας (πέρυσι), Ξάνθη και… βάλτε, προσθέστε όσες άλλες ομάδες σας έρχονται στο κεφάλι. Μήπως κι αυτοί ό,τι τους έρχεται δεν λένε; Εκείνος ο Γόντικας – αλήθεια που πήγε αυτή η ψυχή; - για «φιλικά ματς» δεν μας έπρηξε πέρυσι και όταν προ-κλήθηκε να τα απαριθμήσει και να τα κατονομάσει μέσα στη Λίγκα, κατάπιε το αμίλητο νερό; Λούφαξε στη γωνιά του και ανακαλούσε με την ουρά στα σκέλια για να μην πάνε αυτοί που πρέπει στον εισαγγελέα;

Αρκεί να πουλάνε τα φύκια για μεταξωτές κορδέλες και για όλα να φταίνε ο Ολυμπιακός κι ο Μαρινάκης!

Πάμε λοιπόν τώρα, να βάλουμε κάτω τα «φιλικά ματς» του Θρύλου:

-          1-0 τον Ατρόμητο και τον Αστέρα με τα χίλια ζόρια.

-          Νίκες με το στανιό (2-1) επί Πλατανιά, Πανιωνίου, ΠΑΣ.

-          2-0 τον ΟΦΗ με τους φιλοξενούμενους να λυγίζουν από δύο στημένες φάσεις

-          Οι Δραμινοί έκοψαν βαθμούς πέρυσι από τον Ολυμπιακό, η Ξάνθη τον νίκησε, ο Αστέρας το ίδιο στην Τρίπολη, ο Ατρόμητος παραλίγο να του πάρει το Κύπελλο, με τον τελικό-θρίλερ να κρίνεται στο τελευταίο λεπτό της παράτασης και πολλά (για πολλούς) ακόμα.

Μωρέ «φίλοι» να σου πετύχουνε!

Το άρθρο είναι του olympiacos24.gr .
Πηγη:olympiacos24

-->
Tags: PODOSFAIRO , SLIDER